Willen we méér, of minder Nederlanders?

Door tiempjuuh op zondag 23 augustus 2015 16:15 - Reacties (22)
Categorie: Ik-moest-het-toch-even-kwijthoekje, Views: 4.133

Ik kan enorm genieten van de vakantie en alles daaromheen. Toch valt me altijd één ding op als ik terug kom van de bestemming: minimaal één bevolkingsgroep is gestegen in mij 'meest gehaat'-lijstje. Onder meer Noren prijken al op dit lijstje, alsook Duitsers. Duitsers kunnen gewoon écht niet fietsen, een vaardigheid die in Nederland toch geen overbodige luxe is.

Als ik echter ook zo'n lijstje zou mogen opstellen voor mensen in het buitenland, dan zouden Nederlanders stipt op de eerste plaats eindigen. Nederlanders in het buitenland werken gewoon niet, die zouden lekker naar Lutjebroek moeten gaan, maar niet naar de Niagarawatervallen.

Toegegeven, ik was er zelf wel vorig jaar en ik ben een Nederlander. We waren er niet alleen, op zijn zachtst gezegd. Het vervoer was er goed geregeld, we konden zo met een 'hop on hop off' bus van onze camping naar de watervallen toe, lekker toeristje spelen. So far, so good. Helaas waren we niet de enigen die dit zo hadden bedacht, een stel Nederlanders kwam ons vergezellen.

Een meisje sprong er duidelijk uit. Het was een type dat vol trots op haar LinkedIn-profiel prijkt met het feit dat ze rond de feestdagen inpakhulp is bij de Douglas, denkende dat die informatie haar baankans in de echte wereld vergroot in plaats van verkleint. Ze was duidelijk meer geïnteresseerd in haar telefoontje dan in haar groepsgenoten, laat staan de watervallen waar we naar op weg waren. Toen ze eindelijk een keer van het scherm opkeek zei ze tegen wat vermoedelijk haar vriend was: “Nou. Ik ga eigenlijk gewoon veel liever shoppen in plaats van naar die stomme watervallen te kijken”. Kennelijk was ze dus meegesleept door haar groep, want als je dan toch in de buurt bent, kun je maar beter die watervallen meepakken. Het was te triest voor woorden, hoe haar vriendinnen er nog in mee gingen ook. Die zielige stroom water, ach ja, er is ook niets aan.

Later in de vakantie, bij een meertje, hoorden we weer de prachtige taal die Nederlands heet, deze keer van een vrouw met een oer-Amsterdams accent. Haar zoontje, ook al zo'n rasechte Amsterdammer, had het even niet in het hoofd te luisteren. Hij bleef maar zeuren om chips, tot de moeder er genoeg van had en uit volle borst riep: “IK DOUW DIE ZAK CHIPS DOOR JE STROT ALS JE NIET STOPT MET ZEIKEN!”. Weg rust, kind aan het janken, één groot feest. Je vraagt je af hoe evolutie met betrekking tot stemvolume zo plaatselijk kan optreden als in Amsterdam, het kind maakte meer herrie dan alle koters in een zwembad van Centerparks bij elkaar. Van de jongen is nooit meer iets vernomen, maar zijn chips zal hij hebben gekregen.

Ik blijf erbij: Nederlanders zouden gewoon in eigen land moeten blijven. Zoek eens een leuk hutje op de heide op of zo, maar laat het vliegtuig liever staan. Misschien is het plan van vriend Wilders zo slecht nog niet: gooi de grenzen maar dicht, maar dan wel van binnen naar buiten. Dit uiteraard na een betrouwbare peiling: “Willen jullie méér, of mínder Nederlanders?”

Geile Geert en andere boeren

Door tiempjuuh op zondag 1 februari 2015 21:57 - Reacties (22)
Categorie: Ik-moest-het-toch-even-kwijthoekje, Views: 4.446

Omdat ik verwacht dat niet iedereen van jullie zijn tijd verspilt aan het kijken van een programma als Boer Zoekt Vrouw, zal ik even de moeite nemen de kandidaten kort aan jullie voor de stellen zoals zij in mijn ogen zijn. Ik word namelijk elke zondagavond door mijn moeder en zus voor de televisie gesleept. Om dat toch nog te overleven, probeer ik zoveel mogelijk commentaar op de boer(inn)en te hebben. Er valt namelijk nogal wat over te zeggen. De hoofdlijnen hiervan wil ik jullie niet onthouden.

Boer Tom

Ik heb mij laten vertellen dat boer Tom de knappert is van het stel. Dat is te zien, vooral ook aan het blonde leger dat achter hem aan loopt. Ik wil niet generaliseren, maar als we de algemene opvatting over mensen met deze haarkleur even naar voren halen, dan klopt die heel aardig. Uit de meeste toekomstige boerinnen komt geen zinnig woord, en de enige enigszins intelligente vrouw in het gezelschap heeft waarschijnlijk geen schijn van kans tussen de anderen. Boer Tom zelf is de grootste hork die een mens in zijn leven zal tegenkomen. Tactiek is hem onbekend, hij zegt waar het op staat. Hoewel veel vrouwen dat zeggen te waarderen, is er blijkbaar ook een grens.

Boer Jan

Als echte Texelaar is Boer Jan een beetje sarcasme niet vreemd. Als één van de vrouwen zit te mekkeren over het voeren van de beesten kan ze rekenen op een flinke uitbrander van Jan. Boer Jan is waarschijnlijk, alles bij elkaar opgeteld, de leukste van de boeren. Hij is vooral zichzelf. Ook heeft hij natuurlijk zijn woonplek behoorlijk mee zitten. Zijn Texelse accent zit hem dan weer tegen, maar aan de andere kant had hij ook Fries kunnen zijn, en dat was nog veel erger geweest. Met Boer Jan is een gesprek te voeren dat niet alleen over of hij kinderen wil gaat, maar het feit dat hij al drie jaar weg is van zijn ex kan een probleem zijn. Hij heeft het huis nu namelijk grotendeels zelf ingericht, volledig naar het kleurenschema van de stal, zo lijkt. Dat is geen compliment.

Boer Bertie

Een lege paragraaf zou hier volstaan. Mocht je je als tweaker een beetje sociaal incapabel voelen, kijk naar boer Bertie. Zij is minder spraakzaam dan een cactus, haar hond lijkt de gangmaker te zijn (en die ligt alleen maar) en de vrouwen die bij haar zijn lijken dat nog te waarderen ook. Bertie zegt geen woord. De vrouwen zijn ook niet heel sociaal, maar altijd nog beter dan deze horkerige boerin. Je kunt beter alleen blijven, want dan heb je meer aanspraak.

Boer Theo

Een beetje het kneusje van de groep. Schijnt een hoge aaibaarheidsfactor te hebben, verder weet ik vrij weinig over deze boer. Waarschijnlijk was ik tegen de tijd dat deze boer ik het programma kwam al afgehaakt.

Boer Geert

Over Geile Geert heeft iedereen tegenwoordig wel wat gehoord. Deze boer met een hoger libido dan een zestienjarige puber zit op de grens van aanranding. Als boer Geert naar een van de vrouwen toegaat, zegt hij in de voiceover "Even ruiken, even voelen, even proeven." Dat is even hilarisch als angstaanjagend. Boer Geert maakt er geen geheim van dat hij meer aan seks denkt dan aan wat anders dan ook. Hij zoent de ene vrouw, en tien seconden later de andere. Waar die eerste nog bij staat, natuurlijk.
Op de site van Boer zoekt vrouw staat: "Wat voor gerecht zou je wel eens voor je partner willen maken? Aardappeltjes, een karbonaadje en een lekkere pot groentensoep met een verse gekruide worst." Ik vraag me oprecht af wat voor worst hij bedoelt. Waarschijnlijk mede door het gegeven van dit alles is het huis van Geert wel het huis met de meeste reuring. En de vrouwen lijken het bovendien maar wat leuk te vinden, al die aandacht. Dat ze niet de enige zijn die zo'n behandeling krijgen, lijken ze voor lief te nemen.
Oh, Geert praat overigens altijd, maar dan ook altijd, in de derde persoon. Als hij zegt dat "Geert even een boterham gaat eten" heeft hij het niet over zijn gelijknamige hond, vader, broer of huismijt, hij bedoelt echt zichzelf.


Ik hoop dat jullie nu een idee hebben wie die boeren zijn. Nu hoef je het programma dan ook niet meer te kijken, en kun je zeggen tegen de vrouw(en) des huizes dat TopGear meer nieuwe informatie bevat. Of, als je het echt leuk vindt, kun je meedoen in de discussies tussen de kijkers. Maar dat wil je niet, geloof me. Dat wil je écht. niet.